Immortality – How Far Is It?

Turritopsis nutriculaTurritopsis dohrnii – The immortal jellyfish

Immortality in our known world – Absolutely mind blowing!

This immortal creature which is called Turritopsis nutricula, is found in mild/tropical waters and it’s the only creature in our known world that is said to be immortal.

Would you like to transform yourself and live for ever?

It is not science fiction!

It is on the function of this particular creature, Turritopsis nutricula /Turritopsis dohrnii, that scientists base their attempts in finding the way reaching human immortality as well, based on the way this creature does so.

The Immortal jellyfish – Turritopsis nutriculaTurritopsis dohrnii
Image credits: Takashi Murai

By regenerating its dead cells makes a totally brand new body full of life, whereas, its soul/life/whatever remains the same.

“Adults can revert back to the polp stage- they absorb their tentacles and reatuch themselves the ground. As a polyp, it can produce entire new colonies”.

The only species known to live for ever

Lab tests found that 100% of individuals reverted to polyp stage and could be prompted to do so as a result of starvation, temperature change, or a drop in salivity.

“As is the case with all jellyfish, they have neither a heart nor brain. They were first discovered in the Mediterranean Sea. Now they are spreading all over the world, particularly because these tiny creatures are hitchhiking on ships in their ballast water and traveling across the globe”.

Turitopsis nutricula/dorhnii is currently, the only known immortal creature in the world.

The biologically immortal jelly fish Turritopsis dohrnii
Image credits: Takashi Murai

Its capability of repeatedly transforming from “old” to “young”, is giving it the potential to be biologically immortal.

This process is called “Transdifferenciation”.

Turritopsis dohrnii

“However, it’s not all that easy. This conversion comes with certain conditions too; namely, medusae cannot completely control their reversal. Whenever the medusa is injured, the external conditions are not conducive, or if it is starving, only then can it undergo this transformation”.

Image credits: NY Times

Question: But…how many times can this…be done?

Answer: There is no limit!!!

Image credits:,,,, wikipedia,,


The seas of “stars”…in the world!

Read More

photo: Shimmering Blue Shoreline of Vaadhoo Island (Google)

Have the stars come down on shore?


Is it real or a fantasy land?

We can really swim in a sea of stars…a magical surprise in the Vaadhoo island, one of the islands of Raa Atoll in the Maldives, similarly, on the islands of Mudhdhoo and Rangali, Lakshadweep Islands in India, Mosquito Bay in Vieques, Puerto Rico, and on the coast of Leucadia in California!

Mudhdhoo Island

photo: Vaadhoo island, one of the inhabited islands of Raa Atoll in the Maldives, a tropical nation in the Indian Ocean composed of 26 ring-shaped atolls, which are made up of more than 1,000 coral islands. (Google).

Jervis Bay Australia

The above photo, (daily,  by Jervis Bay Australia, local Joanne Paquette has attracted the attention of one of the world’s most respected science and nature societies in the world.

As night falls on certain beaches around the world, the waves glow with an eerie blue light, neon dots that make it look as though stars are washing up the beach.


In Mexico there are beaches and lagoons that feature the natural “magic” phenomena known as bioluminescence, which are flashes of thousands of microorganisms (

It’s the microscopic organism called noctiluca and it is also known as the sea sparkle .It is one of the marvels of the ocean, the glowing is due bioluminescence, which takes place when the water is disturbed by oxygen.


photo: Puerto Rico (Google). Bioluminescent bays exist very few in the world, in Puerto Rico, there are three.

As the phytoplankton float, movement in the water sends electrical impulses around a proton-filled compartment inside them; electrical pulses open the voltage-sensitive proton ion channels into scintillons (the flashing unit inside them.) The pH in the cytoplasm changes, creating a series of chemical reactions, which activate a protein called luciferase. When luciferase is mixed with oxygen, the neon blue light is created.


The “sea of stars“, is actually consisted by millions of microscopic organisms called bioluminescent phytoplankton.


Some of the most spectacular photographs have been captured from one location, Vaadhoo island, (a tiny island with just over 500 inhabitants), Maldives, which has been nick named the sea of stars.

Bizarre bioluminescence off a San Diego beach

photo: San Diego beach (Google).

Vaadhoo island is famous for the ‘sea of stars.’ This marine bioluminescence is generated by phytoplankton known as dinoflagellates. Woodland Hastings of Harvard University has for the first time identified a special channel in the dinoflagellate cell membrane that responds to electrical signals—offering a potential mechanism for how the algae create their unique illumination.


photo: One of three bioluminescent bays, or bio bays, in Puerto Rico, is located at La Parguera, off Lajas, (Dream’s Hotels Puerto Rico).

Source: Youtube,, National Geographic




Keukenhof: The 2nd largest Garden in the World

Read More

Keukenhof, situated in Lisse, South Holland, the Netherlands, (also known as the Garden of Europe), is the 2nd largest Botanical Garden in the world, following Dubai Miracle Garden.

fixedw_large_4x (2)

photos: A view of the flower fields in bloom.

2 (3)

It is located in an area called the “Dune and Bulb Region” ( Duin- en Bollenstreek).


photo: A colorful tulip garden.


Keukenhof is open annually from mid-March to mid-May.


The best time to view the tulips is around mid-April, depending on the weather.


It is the largest garden of  Europe.

800px-20090501-03_Tulpenweekend_Nederland_(0169) (1).jpg-1

Keukenhof’s  area is 32 hectares, (79 acres).

fixedw_large_4x (4)


It is open for 8 weeks a year.

fixedw_large_4x (1)

This tulip garden outside of Amsterdam blooms all spring long.



Keunhof Garden is a world’s renowed showcase of tulips.

Sources: Youtube, wikipedia,

Photos:wikipedia, Google


Who Can Survive Without Water For Years?

Read More

We all get thirsty, but what are the creatures who can survive without water for years?

People could hardly survive for a few days without drinking water, but some other creatures on our planet can go years without a drink.

Saving water “for a dusty day” for certain species, a tank for water storage is internal!

“We typically lose 4 to 9 cups of water per day, through breathing, sweating, peeing and pooping. If we do not drink enough to quench our thirst, the costs can be high. The symptoms of dehydration range from tiredness, headaches and muscle weakness to rapid heartbeat and ultimately loss of consciousness. The symptoms of dehydration range from tiredness, headaches and muscle weakness to rapid heartbeat and ultimately loss of consciousness. Many animals also struggle. But some critters, especially those living in seasonally dry environments, can be pretty ingenious when it comes to coping with drought.”


A desert tortoise (Gopherus agassizii) (Credit: Daniel Heuclin/

“No desert house would be complete without a water storage tank, but for certain species that tank is internal”.

Tortoises of the Galapagos Islands, (including desert tortoises and the giant tortoises), store water in their bladders.

The Australian water-holding frog stores water in its gills, its tissues and the ultimate water storage device: its bladder.


In the deserts of North America, the aptly-named desert spadefoot toads use their claw-like feet to dig deep underground. There they hide for three-quarters of the year, shrink-wrap themselves in a mucus membrane to conserve water and after 10 months they emerge when they sense the drumming of a very heavy rain on the surface.

During the dry season, African lungfish, (an eel-like fish that generally lives in the shallow waters of swamps and marshes), burrow deep into dried mud using their pelvic fins, then excrete a coating of slime to minimise water loss. Encased in this gooey garb, African lungfish can “sleep” in a state of “suspended animation” for three to five years, without needing to eat or drink. The fish slow down their body clocks and only wake up when fresh water becomes available.

In South and Central America, waxy monkey tree frogs find a safe place then press their throats and abdominal walls down, while their legs wipe lipid secretions over their entire body.


North American kangaroo rats and all collect seeds when conditions are moist and plants are reproducing. Then they live off these seeds for the rest of the year. These rodents spend the hot dry days holed up in their dens chomping on their bounty, coming out only at night. They eat these high-carbohydrate seeds to yield energy and “metabolic water”, bypassing the need to drink at all.


Larger mammals like camels and oryx tend to rely more on fat metabolism. So rather than store water in their humps, camels store fat: up to 80lb (36kg) of it.  For an Arabian oryx, storing its fat in a mild hunchback, this metabolised water can provide up to a quarter of its daily needs.


Kangaroo rats also have a tremendous ability to salvage the water from their urine before they pass it. To perform this feat, they have evolved specialised kidneys with extra microscopic tubules for extracting water from urine. This means they can extract more water and pump it back into the body, so it doesn’t go into the urine.

Camels, ostriches and kangaroo rats all have specialised respiratory systems that help them breathe out less air.

The air in the lungs of a kangaroo rat is warm and saturated with water, but the tip of its nose is cold. In between is a long and convoluted air passage. As the air makes its way from the lungs to the atmosphere, the water vapour cools and condenses on the mucus membrane of the rat’s nose. Once condensed, the water gets pulled back in rather than breathed out. when they are in their burrows and they do breathe out water vapour, the vapour becomes trapped in the burrow – and then they breathe it back in.

The thorny devil lives in the Australian Outback and possesses the ability to drink with its skin. It is covered with spikes, and between these spikes water-collecting grooves run all over its body.


The moisture-attracting grooves can absorb water like blotter paper, and collect night-time dew that settles on plants or on the animal’s back. All the grooves run directly to the lizard’s mouth, which sucks water droplets from all over its body.

Sand grouse can also soak up small quantities of water and store it in their feathers.  That is essential, because they often nest up to 30 miles (50km) from water.


A Gila monster (Heloderma suspectum) (Credit: Michael D. Kern/

But…who can survive without water if it gets even drier…?

Source:, Youtube, photos: Google, National Geographic


Dogs’ nose is an identity card- Did you know?

Read More

Some noses are a bit…outside of the box!

5c559b1a4f71232a85b3353d3a0f1a23 (1)

People have their own fingertips. What about the dogs?

People have their own unique fingertips. The dogs have their nose. Every puppy is unique! There is no man with the same fingertips with another man, likewise, the dogs are exactly the same. If you look carefully the dog’s nose, you will see the lines that form patterns, totally like the human fingertips.

Ο άνθρωπος έχει τα δακτυλικά αποτυπώματα, ο σκύλος?
Οι άνθρωποι έχουν δακτυλικά αποτυπώματα. Οι σκύλοι έχουν τη μύτη τους. Κάθε κουτάβι είναι μοναδικό.. Όπως ακριβώς δεν υπάρχει άνθρωπος με τα ίδια δακτυλικά αποτυπώματα έτσι και οι σκύλοι. Αν κοιτάξετε προσεκτικά τη μύτη του σκύλου, θα δείτε τις γραμμές που σχηματίζουν μοτίβα, όπως ακριβώς και τα δακτυλικά αποτυπώματα.

Dog’s noses are their interpretation of the world! They can smell up to 40 feet, (12.19200 meters), below the ground!

On the surface, your dog’s nose may look wet, wriggling, and cute. But your pup’s nose is actually a powerful device that guides him through his days in pretty impressive ways.


“Dogs noses are specifically adapted to function much better than ours,” explains Michael T. Nappier, DVM, DABVP, of the Virginia Maryland College of Veterinary Medicine.


A dog’s nose has two functions—one for smell and one for respiration.

Dog’s also have the ability to take in and breathe out air at the same time.


Dog’s have a special scent-detecting organ that humans don’t have.

Labrador Retriever

Dogs smell in 3-D.

A dog’s nose has evolved to help them survive.

Dogs can smell up to 100,000 times better than a human.

Six interesting facts about your dog’s sense of smell that prove canines have superior sniffers.


Source:, Google,

photos: Google

1. Υπάρχει λόγος που η μύτη του σκύλου μας είναι υγρή!
Οι αδένες της μύτης παράγουν υγρασία, η οποία βοηθά να συλλάβει ο σκύλος σας, μυρωδιές και να τις αιχμαλωτίσει , ακριβώς σαν κόλλα!

2. Οι σκύλοι έχουν την πιο απίθανη ικανότητα οσμής!
Τα σκυλιά μπορούν να μυρίσουν έως 100.000 φορές καλύτερα από το μέσο άνθρωπο! Για παράδειγμα, αν εμείς μπορούμε να ανιχνεύσουμε ένα κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη το πρωί στον καφέ μας, ένας σκύλος είναι σε θέση να ανιχνεύσει το ίδιο κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη σε ένα εκατομμύριο λίτρα νερού.

Surf Dog
Surf Dog

3.Τα ρουθούνια ενός σκύλου είναι πολύ-λειτουργικά?
Οι άνθρωποι όταν εισπνέουμε και εκπνέουμε από την μύτη, ο αέρας ταξιδεύει από την ίδια δίοδο.. Στους σκύλους όμως, τα ρουθούνια τους λειτουργούν ανεξάρτητα το ένα από το άλλο. Μια πτυχή του ιστού από τα ρουθούνια τους, χωρίζει την οσμή σε δύο διαφορετικές διαδρομές. Μία για την όσφρηση, η οποία διασπά την οσμή για να πει στον σκύλο κάθε λεπτομέρεια σχετικά με αυτή την μυρωδιά και μια για το αναπνευστικό του σύστημα, για την αναπνοή του.

4. Η εκπνοή δεν γίνεται μέσα από τα ρουθούνια τους.
Αν κοιτάξετε προσεκτικά τη μύτη του σκύλου σας, θα δείτε ότι υπάρχουν σχισμές και στις δύο πλευρές. Αυτό συμβαίνει γιατί από εκεί βγαίνει κάθε φορά ο αέρας που εκπνέει ο σκύλος σας!

5.Κρυφά μηνύματα μεταξύ των σκύλων.
Όταν βγαίνετε βόλτα με τον σκυλάκο σας και ξεκινά να μυρίζει σημεία-σημεία, δεν το κάνει για να σας σπάσει τα νεύρα. Υπάρχει λόγος.. διαβάζει τα μηνύματά του! Κ όμως.. Τα σκυλιά αφήνουν το ένα στο άλλο μηνύματα μέσω των ούρων τους, και ο σκύλο σας μαθαίνει τα τελευταία νέα!! Ε να μην απαντήσει κ εκείνος?

6. Μπορούν και μυρίζουν τον φόβο μας.
Στους ανθρώπους, ο φόβος και η νευρικότητα συνοδεύονται από αλλαγές στον καρδιακό ρυθμό, τη ροή του αίματος και ωθούν ορισμένες χημικές ουσίες στην επιφάνεια του δέρματος μας. Μέσα από αυτές, τα σκυλιά μπορούν κυριολεκτικά να μυρίσουν τα διαφορετικά συναισθήματά μας!! Έτσι δεν χρειάζεται καν προσπάθεια για ένα ψεύτικο χαμόγελο απέναντι στους τετράποδους φίλους μας. Γνωρίζουν ήδη..

gorgeous chocolate-labradorhas been for a swim pool

7.Οι σκύλοι μπορούν μας αναγνωρίσουν μέσα από κάθε κύτταρο μας!
Οι άνθρωποι χάνουμε 50 εκατομμύρια κύτταρα του δέρματος μας κάθε λεπτό! Φυσικά και δεν μπορούμε να δούμε αυτές τις μικροσκοπικές «νιφάδες» που προέρχονται από το σώμα μας, αλλά οι σκύλοι είναι σε θέση να μυρίζουν κάθε μία από αυτές ξεχωριστά. Χάρη σ αυτή τους την δεξιότητα, βοηθούν στον εντοπισμό  ανθρώπων που χάνονται..

8. Ο άνθρωπος έχει τα δακτυλικά αποτυπώματα, ο σκύλος?
Οι άνθρωποι έχουν δακτυλικά αποτυπώματα. Οι σκύλοι έχουν τη μύτη τους. Κάθε κουτάβι είναι μοναδικό.. Όπως ακριβώς δεν υπάρχει άνθρωπος με τα ίδια δακτυλικά αποτυπώματα έτσι και οι σκύλοι. Αν κοιτάξετε προσεκτικά τη μύτη του σκύλου, θα δείτε τις γραμμές που σχηματίζουν μοτίβα, όπως ακριβώς και τα δακτυλικά αποτυπώματα.


Mahatma Ghandi and Christianity

Read More



Why Ghandi Didn’t Become a Christian


Once, when the missionary E. Stanley Jones met with Ghandi he asked him: “Why Mr Ghandi, though you quote the words of the Christ often, why is that you appear to so adamantly reject to become His follower?”


Ghandi replied, “Oh, I don’t reject your Christ. I love your Christ. It’s just that so many of you Christians are so unlike your Christ”.


Mahatma Gandhi was, and still is, one of the most respected leaders of modern history who led India to independence and inspired movements for civil rights and freedom across the world.


Although Ghandi was A Hindu, he, nevertheless admired Jesus and often quoted from the Sermon on the Mount.


Ghandi’s rejection of Christianity came from an incident that happened when he was a young man practicing law in South Africa.


While Mahatma Ghandi, as a young man, was  practicing law in South Africa, had become attracted to the Christian faith, had studied the Bible and the teachings of Jesus, and was seriously exploring becoming a Christian.


So, he decided to attend a church service. As he came up the steps of the large church where he intended to go, a white South African elder of the church barred his way at the door.


“Where do you think you’re going, kaffir?” the man asked Ghandi in a belligerent tone of voice.


Ghandi replied, “I’d like to attend worship here.”


The church elder snarled at him, “There’s no room for Kaffirs in this church. Get out of here or I’ll have my assistants throw you down the steps.”


From that moment, Ghandi said, he decided to to adopt what good he found in Christianity, but would never again consider becoming a Christian, if it meant being part of the church.


Source: www.stories for, Wikipedia

photos: Google




The dress that saved Laura’s Donohoe life!

Read More

Basingstoke photographer Laura Donohoe says this dress saved her life

The dress in the pic, took photographer Laura Donohoe four years to make after the designer nearly lost her leg in a motorbike accident last year, (with less than 30% possibility to keep her leg).

At the age of 23, she almost faced the possibility of being in a wheelchair for the rest of her life.

“The dress was one of the great things that kept me going, that made me walk again” Laura says. She was very optimistic on focusing to complete the dress.

“It is, pretty much, my life put into a dress and the whole journey I went through with making this dress. I went through my own hardships. I can look at it and feel quite proud of myself, of how far I’ve come in life”.

Facing life in a wheelchair, Laura Donohoe, 24 from Basingstoke, Hampshire used the dress as her inspiration to walk again, together with the support of her family and friends.

Now, Laura hopes to finish a series of seasonal dresses and chase her dreams of becoming a photographer.

“I think I have a massive debt into photography because in its own way saved me”, she declared.

Now Laura Donohoe is planning to transform her hobby into a career, after some more surgeries she has to undergo.




Heartshape islands

Makepeace island, Australia


Anfi del Mar Resort, Spain, a man-made island, located in the Anfi del Mar resort, a popular venue for weddings.


Lake Antrona, Italy – A view of the heart shaped Lake of Antrona in Piedmon


Harbord island, USA


Emirates 24|7 was first to reveal in November 2015 that the island has been re-designed into the shape of a heart.

ximage.jpg.pagespeed.ic.t5jS8JeQ1u (1)SSSSSSSSSSSSSSSS

Tavarua, Fidji, Tavarua is a heart-shaped island resort in Fiji, spread about an area of 29 acres. This island is located very close to the main Fijian island of Viti Levu.

Tavarua, Fiji
Tavarua is a heart-shaped island resort in Fiji, spread about an area of 29 acres. This island is located very close to the main Fijian island of Viti Levu.

Llynnau Cwm Silyn, Wales


Valentine Lake, Canada, located near the Saxifrage Peak in Canada.


Blueberry island, 45′ from Montreal


Heart Reef, Australia, located in the Great Barrier Reef off Whitsunday Islands. This coral island has naturally formed into the shape of a heart. This view can be enjoyed only from the air.


Galesnjak Croatia, “The island of love”, was discovered on Google earth in 2009,

Galesnjak first gained worldwide recognition in the year 2009. However, this island`s shape was first taken into account in the early 19th Century by Napoleon`s cartographer. It was included in the Dalmatian coast which was created in 1806.


Sourses: Google,,


“The Little Boy”

Read More

THE LITTLE BOY By Helen E. Buckley


Once a little boy went to school. One morning, when the little boy had been in school a while, his teacher said: “Today we are going to make a picture.” “Good!” thought the little boy. He liked to make pictures. He could make all kinds. Lions and tigers, Chickens and cows, trains and boats, and he took out his box of crayons and began to draw.


But the teacher said: “Wait! It is not time to begin!” And she waited until everyone looked ready. “Now,” said the teacher, “We are going to make flowers.”


“Good!” thought the little boy, he liked to make flowers, and he began to make beautiful ones with his pink and orange and blue crayons.


But the teacher said “Wait! And I will show you how.” And it was red with a green stem. “There,” said the teacher, “Now you may begin.” The little boy looked at the teacher’s. Then he looked at this own flower. He liked his flower better than the teacher’s. But he did not say this. He just turned his paper over. And made a flower like the teacher’s. It was red with a green stem.



On another day, when the little boy had opened the door from the outside all by himself, the teacher said: “Today we are going to make something with clay.” “Good!” thought the little boy. Snakes and snowmen, elephants and mice, cars, and trucks, and he began to pull and pinch his ball of clay. But the teacher said: “Wait!” It is not time to begin!” And she waited until everyone looked ready.


“Now,” said the teacher, “We are going to make a dish.” He liked to make dishes. And he began to make some that were all shapes and sizes. But the teacher said, “Wait! And I will show you how.” And she showed everyone how to make a deep dish. “There,” said the teacher. “Now you may begin.”


The little boy looked at the teacher’s dish, then he looked at his own. He liked his dish better than the teacher’s. But he did not say this. He just rolled his clay into a big ball again. And made a dish like the teacher’s. It was a deep dish.


And pretty soon the little boy learned to wait, and to watch and to make things just like the teacher.


And pretty soon he didn’t make things of his own anymore.


Then it happened that the little boy and his family moved to another house, in another city, and the little boy had to go to another school.

1 (1)

And the very first day he was there the teacher said: “Today we are going to make a picture.” “Good!” Thought the little boy and he waited for the teacher to tell him what to do. But the teacher didn’t say anything. She just walked around the room.


When she came to the little boy she said, “Don’t you want to make a picture?” “Yes,” said the little boy. “What are we going to make?” “I don’t know until you make it,” said the teacher. “How shall I make it?” asked the little boy. “Why, any way you like,” said the teacher. “Any color?” asked the little boy. “Any color,” said the teacher. “If everyone made the same picture, and the used the same colors, how would I know who made what?”

“I don’t know,” said the little boy.

pink peonies and English roses Elegant, chic, lush, Tuscan view

And he began to make a red flower with a green stem.


Sources: enallaktiki, Youtube,

photos: google


Κάποτε ένα μικρό αγόρι πήγε σε ένα μεγάλο σχολείο και παρότι δυσκολεύτηκε στην αρχή, μόλις ανακάλυψε πως μπορούσε εύκολα να βρει την αίθουσά του, αισθάνθηκε χαρά. Και το σχολείο δεν έμοιαζε τόσο μεγάλο πια, αλλά άρχισε να τον χωράει και να τον περιβάλλει. Ένα πρωινό, όταν το μικρό αγόρι ήταν στο σχολείο, η δασκάλα είπε:

«Σήμερα θα κάνουμε μια ζωγραφιά».

«Ωραία!» Σκέφτηκε το μικρό αγόρι. Του άρεσε τόσο να κάνει ζωγραφιές.

Μπορούσε να κάνει πολλές, λιοντάρια και τίγρεις, κοτόπουλα και αγελάδες, τραίνα και βάρκες. Έβγαλε λοιπόν τα χρώματα του έξω από το κουτί τους και ξεκίνησε να ζωγραφίζει. Αλλά η δασκάλα είπε: «Περιμένετε! Δεν είναι ακόμα ώρα να ξεκινήσετε!» Και περίμενε μέχρι που κάθε παιδί φαινόταν έτοιμο να υπακούσει στις οδηγίες της.

«Τώρα», είπε η δασκάλα, «θα φτιάξουμε λουλούδια».

«Ωραία!» Σκέφτηκε το μικρό αγόρι που του άρεσε τόσο να κάνει λουλούδια.

Και ξεκίνησε να φτιάχνει όμορφα λουλούδια με τα ροζ , τα πορτοκαλιά και τα μπλε χρώματα του. Τα φανταζόταν πολύχρωμα όπως ήταν και η καρδιά του. Αλλά η δασκάλα είπε: «Περιμένετε! Θα σας δείξω εγώ πως». Και σχεδίασε ένα λουλούδι στον πίνακα. Ήταν ένα κόκκινο λουλούδι με πράσινο κοτσάνι. Τώρα, είπε η δασκάλα, μπορείτε να ξεκινήσετε.

Το μικρό αγόρι κοίταξε προσεκτικά το λουλούδι της δασκάλας, μετά κοίταξε με αγάπη το δικό του λουλούδι, το οποίο του άρεσε πολύ περισσότερο από της δασκάλας του. Αλλά δεν το φανέρωσε αυτό… Απλά γύρισε τη σελίδα του και έφτιαξε ένα λουλούδι όπως της κυρίας του. Ήταν ένα κόκκινο λουλούδι με πράσινο κοτσάνι.

Μιαν άλλη μέρα, όταν το μικρό αγόρι μπόρεσε να ανοίξει την εξωτερική πόρτα ολομόναχός του, κάτι που τον έκανε να χαρεί πολύ, κατευθύνθηκε στην αίθουσα του, όπου άκουσε τη δασκάλα να λέει: «Σήμερα θα κάνουμε κάτι με πηλό». «Ωραία!» σκέφτηκε το αγόρι. Του άρεσε ο πηλός! Μπορούσε να φτιάξει όλων των ειδών τα πράγματα με πηλό: Φίδια και χιονάνθρωπους, ελέφαντες και ποντίκια, ντόνατς και ένα σωρό άλλα συναρπαστικά πράγματα.  Και άρχισε να τραβάει και να πλάθει τη μπάλα του πηλού. Αλλά η δασκάλα είπε: «Περιμένετε! Θα σας δείξω εγώ πως». Και έδειξε σε όλους πώς να φτιάχνουν ένα βαθύ πιάτο. Τώρα, είπε: «μπορείτε να ξεκινήσετε».

Το μικρό αγόρι κοίταξε το πιάτο της δασκάλας του και στη συνέχεια κοίταξε το δικό του. Το δικό του πιάτο του άρεσε περισσότερο από της δασκάλας του, αλλά δεν είπε κάτι για αυτό. Απλά το πολτοποίησε ξανά σε μια μεγάλη μπάλα και έφτιαξε ένα πιάτο όπως της δασκάλας του. Ήταν ένα βαθύ πιάτο…! Και σύντομα το μικρό αγόρι έμαθε να περιμένει, να παρατηρεί και να φτιάχνει πράγματα ακριβώς όπως η δασκάλα. Ώσπου δεν έκανε πλέον πράγματα από μόνος του, αλλά ακολουθούσε πιστά τις οδηγίες της. Μετά έτυχε η οικογένεια του αγοριού να μετακομίσει σε άλλη πόλη και πήγε σε ένα άλλο σχολείο.

Αυτό το σχολείο ήταν ακόμα μεγαλύτερο από το προηγούμενο και όσο ανέβαινε τα σκαλοπάτια, οι σκέψεις τρεχοβολούσαν κάνοντας την καρδιά του να χτυπά. Πήγε στην αίθουσα του έχοντας τις μνήμες χαραγμένες, όπου εκείνες τον οδηγούσαν πλέον. Την πρώτη μέρα, λοιπόν, στο καινούργιο σχολείο η δασκάλα είπε:

«Σήμερα θα φτιάξουμε μια ζωγραφιά!»

«Ωραία!» σκέφθηκε το μικρό αγόρι, και περίμενε από τη δασκάλα να του πει τι να κάνει.

Αλλά η δασκάλα δεν είπε τίποτε, απλά περπάτησε μέσα στην αίθουσα, παρατηρώντας σιωπηλά τα παιδιά, επειδή δεν ήθελε να τα αποσπάσει από τη δημιουργικότητά τους. Πλησίασε, λοιπόν, διακριτικά το μικρό αγόρι και το ρώτησε αν ήθελε να φτιάξει μια ζωγραφιά.

«Ναι», είπε το μικρό αγόρι, «τι θα φτιάξουμε όμως;»

«Δεν γνωρίζω, μέχρι να το φτιάξεις και να το δούμε», είπε απαλά η δασκάλα.

«Πως θα το φτιάξω;» ρώτησε το μικρό αγόρι.

«Με όποιο τρόπο θέλεις», είπε η δασκάλα.

«Και με όποιο χρώμα θέλω;» ρώτησε το μικρό αγόρι.

«Φυσικά», του απάντησε η δασκάλα, «εάν καθένας έκανε την ίδια ζωγραφιά και χρησιμοποιούσε τα ίδια χρώματα, το κάθε δημιούργημά σας δεν θα ήταν μοναδικό και ξεχωριστό συνάμα στα δικά σας, αλλά και στα δικά μου μάτια. Και εγώ, αν ήταν όλα ίδια, πώς θα καταλάβαινα το δημιουργό και τι ανήκει στον καθένα, για να επιβραβεύσω την προσπάθεια του κάθε παιδιού, που έδωσε ζωή με το δικό του ιδιαίτερο τρόπο στο πολύτιμο έργο του;»

«Δεν ξέρω», είπε το μικρό αγόρι και ξεκίνησε να σχεδιάζει ένα λουλούδι. Ήταν κόκκινο με πράσινο κοτσάνι.

*Αυτή η ιστορία αποτελεί ελεύθερη διασκευή της ιστορίας ‘ The little boy ’ της Helen E. Buckley.




Read More


Η Ισπανία αποτελεί έναν ακόμα αξιομνημόνευτο σταθμό των Ελλήνων που πιστοποιεί το αδιάκοπο ταξίδι τους όχι μόνο στην περιοχή της Μεσογείου αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Φυσικά η Ελλάδα εξακολουθεί να κρατά σφαλισμένη την πόρτα σε αυτούς τους Έλληνες που θα μπορούσαν να προσφέρουν πολλά στην χώρα μας αλλά και στον Ελληνισμό γενικότερα, κάτι που ήδη κάνουν…

“Ποιος ξεχνάει την πρόταση των Βάσκων Ευρωβουλευτών ν’ αποτελούν τα Ελληνικά την επίσημη γλώσσα της Ευρώπης, κάτι που φυσικά καταψηφίστηκε και από Έλληνες «ευρωπαϊστές»”.


Σχόλιο του Καθηγητή Ελευθερίου Διαμαντάρα

Ο Ελευθέριος Διαμαντάρας σπούδασε μηχανικός ηλεκτρονικός στο εξωτερικό, με υποτροφία. Εργάστηκε σε ερευνητικά κέντρα για τον σχεδιασμό και την εξέλιξη των ολοκληρωμένων κυκλωμάτων των υπολογιστών και της επιστήμης. Υπηρέτησε στην παραμεθόριο στις διαβιβάσεις, και συνεργάστηκε με την Αστυνομία πόλεων, με το Πεδίο βολής Κρήτης, με το κέντρο Ερευνών Εθνικής Αμύνης και με πολλά Υπουργεία και Οργανισμούς.

Ασχολείται επί δεκαετίες με την έρευνα και την μελέτη της ιστορίας και της φιλοσοφίας. Είναι συγγραφέας αρκετών βιβλίων στα οποία αναλύει και παρουσιάζει την φιλοσοφία και την ιστορία πάντοτε μέσα από στοιχεία.


Όταν οι Έλληνες πορεύονταν Εις Πανίαν = Ισπανίαν

“Ισπανία, η χώρα των Πομπλαδόρες Γκριέκος και των Βάσκων.

Η Ισπανία ανέκαθεν υπήρξε αγαπημένος προορισμός των Ελλήνων από τα αρχαία κιόλας χρόνια…

Ο Ηρακλής πρώτα – πρώτα είχε εκστρατεύσει εκεί, γεγονός που πιστοποιείται από τον Φάρο του στην σημερινή Κορούνια, από το όνομα «Πυρηναϊκή», το οποίο απεδόθη στην χερσόνησο από τον ίδιο προς τιμήν της γυναίκας του Πυρήνας αλλά και από χιλιάδες ακόμη πόλεις που ιδρύθηκαν από εκείνον.

Ο γιος του Ηρακλή, επιπλέον, ονομαζόταν Ίβηρας και θεωρούνταν γενάρχης της Ιβηρίας!

Χαρακτηριστική της παρουσίας του μεγάλου αυτού ήρωα στην εν λόγω περιοχή είναι και η ονομασία της σημερινής Διώρυγας του Γιβραλτάρ, που παλαιότερα έφερε το όνομα «Ηράκλειες Στήλες»!

Αρκετά χρόνια αργότερα έφτασε η σειρά αρχικά του Διονύσου να επισκεφθεί εκείνα τα μέρη και έπειτα του Οδυσσέα, ο οποίος σύμφωνα με την παράδοση ίδρυσε την πόλη Ιβηρία στην θέση που βρίσκεται η σημερινή Λισσαβώνα!

Λέγεται μάλιστα πως ο Διόνυσος μετονόμασε την Εσπερία (παλιά ονομασία Ισπανίας) σε Ισπανία, προς τιμήν του στρατηγού Πάνα, ο οποίος τον είχε συνοδεύσει στην εκστρατεία του (Ις-Πανίαν: Εις Πανία)!

«Πᾶνα κατέλιπεν ἐπιμελητὴν τῶν τόπων, ὃς τὴν χώραν ἀπ´ αὐτοῦ Πανίαν μετωνόμασεν· ἣν οἱ μεταγενέστεροι παραγώγως Σπανίαν προσηγόρευσαν, καθὼς ἱστορεῖ Σωσθένης ἐν ιγʹ Ἰβηρικῶν» Πλούταρχος (Περί Ίσιδος και Οσίριδος).

Ο Στράβων στα βιβλία του Β’, Γ’, Δ’, Ε’ των Γεωγραφικών αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι πολλοί ομηρικοί ήρωες πέρασαν από εκείνα τα μέρη (Αινείας, Μενέλαος, κ.α.).

Καταγράφει επίσης την ύπαρξη των Λουσιτανών (αρχαίας επαρχίας της Ιβηρικής χερσονήσου), οι οποίοι είχαν επιλέξει να ακολουθούν τον τρόπο ζωής των Σπαρτιατών. Έτρωγαν λιτά, οργάνωναν ιππικούς, γυμναστικούς και οπλιτικούς αγώνες και εξασκούνταν γενικότερα στις πολεμικές τέχνες.

Όπως λοιπόν μπορούμε να δούμε, οι Έλληνες προσέθεσαν άλλον έναν σταθμό στις αποικίες τους γύρω από την Μεσόγειο, γεγονός που φαίνεται και από την πλειάδα ελληνικών πόλεων κατά μήκους όλης της Ιβηρίας!

Εμπόρειον, Ampuries: Η πιο σημαντική ελληνική αποικία. Οι Έλληνες, Φωκαείς συγκεκριμένα, έμαθαν τους ντόπιους να καλλιεργούν με αγάπη τις ελιές και τα αμπέλια. Ονομάστηκε έτσι γιατί ήκμασε το εμπόριο. Όπου πήγαιναν οι Έλληνες έδιναν απλόχερα και φιλότιμα πολιτισμό και οργάνωναν εμπορικούς σταθμούς, αφού είχαν έντονα ανεπτυγμένο το εμπορικό δαιμόνιο. Στο Εμπόρειον εισήχθη η πολεοδομία των ελληνικών πόλεων και κόπηκαν τα πρώτα νομίσματα στην περιοχή.

Καλλίπολη (Βαρκελώνη), Ζάκαθα (Sagundo, ιδρύθηκε από Ζακυνθινούς), Άκρα Λευκή (Alicante), Ταρτησσός (οι Ισπανοί ισχυρίζονται πως είναι η αρχαιότερη πόλη της Ευρώπης), Ρόδη (Rosas), Καρθαγένη (Cartagena), Άβδηρα (στην μνήμη του Άβδηρου, φίλου του Ηρακλή), Πίνητος, Κερεσός, Κάλπη, Ημεροσκόπειον ή Αρτεμίσον, Μαινάκη (Malaca), Εβυσος (Ibiza), και πολλές άλλες.

Φυσικά οι προαναφερθείσες πόλεις βρίθουν ελληνικού στοιχείου μέσω των πολυάριθμων ελληνικών οικοδομημάτων, των θεάτρων, των ναών, των αγαλμάτων (Ανδριάντας Ασκληπειού ύψους 2μ.!), των εορτών, κλπ.

Χαρακτηριστικότατο παράδειγμα αποτελούν οι γνωστοί αγώνες ταυρομαχίας των Ισπανών, που υφίστανται ως σήμερα και που διαθέτουν τις ρίζες τους στα ταυροκαθάψια της μινωικής εποχής, στο οποίο ο αθλητής εκτελούσε άλματα πάνω από τον ταύρο. Έχουν βρεθεί αρκετές παραστάσεις και στην Κρήτη (τοιχογραφίες, αγαλματίδιο, σφραγίδες) αλλά και σε άλλα μέρη της Ελλάδας (Πύλος, Τίρυνθα) και στην Μικρά Ασία (Σμύρνη). Από αυτά προήλθαν οι ισπανικές ταυρομαχίες. Βέβαια στην σημερινή Ισπανία το άθλημα είναι βάρβαρο, αφού στην Ελλάδα δεν θανατωνόταν ο ταύρος, που ήταν ιερό ζώο.

Ας δούμε τώρα λίγα πράγματα για τους δύο κατεξοχήν ελληνογενείς πληθυσμούς της Ισπανίας, τους Πομπλαδόρες Γκριέκος, που πρόκειται για Έλληνες κατοίκους από την Ελίκη, Ελίτσε, και τους Βάσκους που είναι εγκαταστημένοι στα δυτικά Πυρηναία όρη (<Πυρήνα, σύντροφο Ηρακλή).

Οι pobladores Griegos, ενθυμούμενοι την ελληνική τους καταγωγή, εορτάζουν κάθε χρόνο την ελληνική εβδομάδα που περιλαμβάνει την τυπική ζωή μιας αρχαίας ελληνικής πόλης: Ραψωδίες, θέατρα, χορός, πυρσοί, παρελάσεις οπλιτών, αμφορείς, αρχαία νομίσματα, κτερίσματα, χιτώνες, περικνημίδες και λόγος ομηρικός. Παράλληλα τιμούν με θρησκευτικές παραστάσεις την Κοίμηση της Θεοτόκου κάθε 15η Αυγούστου.

Όσον αφορά τους Βάσκους, υπάρχουν διάφορες θεωρίες σχετικά με την καταγωγή τους (Λιβύοι, Φοίνικες, Ίβηροι, κλπ). Πιο πειστική φαντάζει η ελληνική αν σκεφτούμε ότι πέραν της ελληνικής τους νοοτροπίας και κουλτούρας, οι ίδιοι οι Βάσκοι δηλώνουν Έλληνες!

Ειδικότερα είναι γνωστοί για την φιλοξενία, την υπερηφάνεια, την φιλοπατρία και τις στρατιωτικές τους ικανότητες.

Ο Στραβων αναφέρει (Γ’ 155): «Οι παλαιοί πολεμιστές ζούσαν κατά Σπαρτιατικό τρόπο και φορούσαν περικνημίδες. Οι Δρυΐδες προέβλεπαν τα μελλούμενα από σφάγια των θυσιών, αφού εξέταζαν τα σπλάχνα τους (…) Ιδρύθηκαν πόλεις που έχουν ονόματα, όπως Έλληνες, Αμφίλοχοι, διότι ο Αμφίλοχος πέθανε εδὠ. Προσφέρουν κατά τρόπον ελληνικό (…) Είναι το έθνος των Ουασκόνων».

Οι Βάσκοι καλλιεργούν, ως κλασσικοί Έλληνες, με φροντίδα τα σταφύλια και τις ελιές και διατηρούν υπερβολική αγάπη για την Ελλάδα. Ποιος ξεχνάει την πρόταση των Βάσκων Ευρωβουλευτών ν’ αποτελούν τα Ελληνικά την επίσημη γλώσσα της Ευρώπης, κάτι που φυσικά καταψηφίστηκε και από Έλληνες «ευρωπαϊστές».

Στο Μπιλμπάο στεγάζεται η Ελληνική Βασιλική Ακαδημία.

Και μιας και μιλήσαμε για γλώσσα, ας δούμε ενδεικτικά ορισμένες εκ των ισπανικών λέξεων που έχουν ελληνική ρίζα:

Aire< αήρ

Tala< τάλας (φτωχός)

Henada< χελιδών (Δωρική Διάλεκτος, κατά την οποία το λ τρέπεται σε ν)

Tronu< θρόνος

Herria< χώρα

estadio> στάδιον

mozo(υπηρέτης)>μόθων(γιος δούλου)

Ana< Άν(ν)α (προσφώνημα Ελλήνων για τον Δία που προέρχεται από το επίρρημα άνω)

Αλλά και το επιφώνημα των Ισπανών «όλε» προέρχεται από την ελληνική φράση θρήνου «ὦ ὀλε δαῖμον»!

Υπάρχει επίσης πλήθος Ισπανών φιλελλήνων:

Χουάν Βαλέρα (σημαντικός ποιητής και πεζογράφος, απέδωσε πρώτος νεοελληνικά ποιήματα στα ισπανικά).

Αντόνιο Ρουμπιό Λιουκ (φιλόλογος, ένεθρμος φιλέλληνας, απέδωσε στα ισπανικά κείμενα ελληνικής λογοτεχνίας).

Μπέργκνες ντε λας Κάσας (Καταλανός ελληνιστής, πίστευε ότι η καταλανική πολιτιστική ιδιαιτερότητα έπρεπε να συνδεθεί με τον ελληνικό πολιτισμό)

Federico Krutwig Sagredo (Βάσκος ελληνιστής, θεωρούσε τα ελληνικά μητέρα όλων των γλωσσών)

Pedro Olalla (Ελληνιστής των ημερών μας θεωρεί τον Ελληνισμό ελπίδα του μέλλοντος)

Σημαντικοί μεταγενέστεροι Έλληνες που αγαπήθηκαν από τους Ισπανούς ήταν ο γνωστός Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (Ελ Γκρέκο) καθώς και ο λόγιος Δημήτρης Δούκας που προσκλήθηκε να διδάξει τα ουμανιστικά γράμματα στην πρώιμη αναγεννησιακή Ισπανία.

Σήμερα εδράζει μεγάλος αριθμός οργανώσεων και ιδρυμάτων που αφορούν τον Ελληνισμό της Ισπανίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα συνιστά το «Iberia Graeca», που ξεκίνησε επίσημα την λειτουργία του το 2010 από το Υπουργείο Πολιτισμού της Ισπανίας και την Κυβέρνηση της Καταλανίας με σκοπό την ταξινόμηση και πιο εμπεριστατωμένη μελέτη του τεράστιου όγκου ελληνικών αρχαιολογικών ευρημάτων που ανακαλύπτονται συνεχώς στην πόλη Εμπόριον.”